In volle vaart naar Simon's Town

Categorie : 24 uur in
Over de auteur
Redactie
Leeftijd: 31
meer van deze auteur

Maak kennis met Jenny, 63 jaar oud. Niet meer zo snel als vroeger, maar nog altijd even mooi. Waar ze vroeger Namibië doorkruiste, reist ze nu op drie zondagen per maand van Kaapstad naar Simon’s Town en weer terug.  Ze weet iedereen enthousiast te krijgen voor de route die ze aflegt. Of het nu families met kinderen, toeristen, gepensioneerden of treinliefhebbers zijn, iedereen geniet van deze reis!

​Stoomtrein ‘Jenny Class 24’ vertrekt bij het Cape Town Train Lodge Hotel dat gelegen is achter het station van Kaapstad. We laten Kaapstad voor nu even achter ons en gaan een flinke stap terug in de tijd. Overal waar je kijkt zie je vintage meubels en een ouderwetse kiosk waar je nog even snel een snack kunt kopen voordat je de trein instapt. En ja hoor, daar horen we de stoomtrein al aankomen.

Opeens klinkt daar de conducteur: “All aboard”. We gaan vertrekken. Het fluitsignaal klinkt en Jenny stoomt erop los. We nemen plaats in de wagon. Je stapt letterlijk terug in de tijd. De wagon ziet er prachtig uit, overal houtwerk met een Victoriaanse stijl.

Als ik uit het raampje kijk, zie ik dat Jenny langzaam op gang komt. De rit naar Simon’s Town is begonnen!

Als snel komen we lang het beroemde Newlands stadion, door Muizenberg en rijden verder naar Flase Bay. Gedurende de rit hangen we uit het raam met een frisse wind door onze haren. Af en toe zwaaien we naar de mensen die we onderweg tegenkomen. Ik krijg soms het gevoel dat de mensen op de balkonnetjes en de vissers ons staan op te wachten om terug te zwaaien. Hangend uit het raam geniet ik van het prachtige uitzicht op de oceaan. Met het bijbehorende getoeter en veel stoom vervolgen we de weg door naar Kalk Bay, Fish Hoek en Glacairn, totdat we vroeg in de middag aankomen in Simon’s Town.

Als snel komen we lang het beroemde Newlands stadion, door Muizenberg en rijden verder naar Flase Bay. Gedurende de rit hangen we uit het raam met een frisse wind door onze haren. Af en toe zwaaien we naar de mensen die we onderweg tegenkomen. Ik krijg soms het gevoel dat de mensen op de balkonnetjes en de vissers ons staan op te wachten om terug te zwaaien. Hangend uit het raam geniet ik van het prachtige uitzicht op de oceaan. Met het bijbehorende getoeter en veel stoom vervolgen we de weg door naar Kalk Bay, Fish Hoek en Glacairn, totdat we vroeg in de middag aankomen in Simon’s Town.

Voor je het weet is het weer tijd om in de stoomtrein te stappen. Dankzij de eigenaren van Atlantic Rail is het nog mogelijk om op deze bijzondere manier naar Simon’s Town af te reizen. Jenny is de laatst werkende stoomtrein in de Westkaap. Dus sla haar vooral niet over!